دیدگاه و یاداشت

02 مرداد 1395
نسل خود را با دانش‌آموزان و دانشجویان نسل جدید مقایسه می‌کنم. جهان آموزشی آن‌ها بسیار متفاوت است. این تفاوت در حد شعار یا پیش‌بینی‌های آینده‌نگرانه نیست، بلکه حقیقتی خالص است. هم‌نسلان من احتمالاً به یاد دارند زمانی که دانش‌آموز بودیم، آخرین فناوری مرتبط با درس خواندن، ختم می‌شد به یک میز و یک صندلی که کمک می‌کرد راحت‌تر و با تمرکز بیشتر درس بخوانیم!
سایتی تیتر زده است: «سرعت اینترنت ایران ۱۲۰ درصد افزایش یافت.» روزنامه‌ اقتصادی در همان روز گزارش مفصلی درباره افزایش رشد ۳۴ درصدی فروش تلویزیون‌های 4K چاپ کرد. سایت‌های معروف خبری فناوری دنیا، هم‌زمان از سوی یک مؤسسه تحقیقاتی بین‌المللی خبر دادند: «بدافزارها در سال ۲۰۱۵ بیشتر از ۴۶ درصد رشد داشته‌اند.»
اواخر اردیبهشت‌ماه، خبری منتشر شد که ابتدا بی‌اهمیت و عادی به نظر می‌رسید، اما با کمی تأمل و موشکافی، نکات حائز اهمیتی در خود مستتر داشت که امیدواریم به بدعت نادرستی برای شرکت‌های بزرگ فناوری تبدیل نشود.
در هفته‌های گذشته، شرکت «انویدیا» در صدر اخبار فناوری جهان قرار داشت؛ زیرا مرد شماره یک این شرکت درباره پرهزینه‌ترین پروژه گرافیکی آن، حرف‌های زیادی برای گفتن داشت. داستان از این قرار بود که «هوانگ» در مراسم اختصاصی و زنده‌ای که در آستین تگزاس برگزار شد، به خبرهایی که از ماه‌ها قبل در خصوص عرضه کارت گرافیک GTX1080 شایع شده بود، مهر تأیید زد.
این روزها خبرهای جالبی می‌شنویم. سونی و سامسونگ به دنبال ارائه لنزی تماسی هستند که چشم را به دوربین دیجیتال تبدیل می‌کند. گوگل از این هم فراتر می‌رود و قصد دارد دوربینی را جایگزین چشم کاربران کند. چشم با عمل جراحی برداشته شده و به جای آن دوربین کار گذاشته می‌شود. صفحه‌کلیدهایی که مثل دستکش به دست می‌کنیم، ساعت‌های هوشمندی که از بدن به‌عنوان نمایشگر دوم خود استفاده می‌کنند. خبرهایی از این دست را هر روز می‌شنویم. از سوی دیگر، شاهد گسترش استفاده از الگوریتم‌های «یادگیری عمیق» در حوزه‌های مختلف هستیم. کامپیوترهایی که به آن‌ها آموزش می‌دهیم و بعد از آموزش کافی، قادرند به طور خودکار وظایف خود را انجام دهند و بر دانش و درک خود از محیط بیفزایند.
روزگار جالبی است. زمانی که در زندگی روزمره و عادی خود به دو رقم صفر و یک می‌اندیشیم، عمدتاً گزارش‌های مالی یا نمرات درسی را به یاد می‌آوریم. (البته در حوزه آموزشی رقم یک در مقایسه با صفر نقش کلیدی‌تری دارد!) هر روز این دو رقم در زندگی مردم وارد می‌شوند و توازن زندگی‌ها را تعدیل می‌کنند یا بر هم می‌زنند. تا این جای کار صفرها و یک‌ها قاعده مشخص و هدفمندی را دنبال می‌کنند. اما زمانی که از زندگی عادی خارج می‌شویم و به دنیای محاسبات دیجیتالی قدم می‌گذاریم، صفرها و یک‌ها دیگر منفرد و ایستا نیستند؛ تبدیل به شوالیه‌های قدرتمندی می‌شوند که هیچ‌ انسانی یارای مواجه با آن‌ها را ندارد.
دیروز در اتفاقی نادر و کم‌سابقه برای ما ایرانی‌ها؛ یک هکر ۲۰ ساله به نام «شایان» در یک برنامه زنده تلویزیونی حاضر شد و با جسارت و شجاعت تمام به هک‌های غیرقانونی خود اعتراف کرد که در پی‌ آن انعکاس وسیعی در فضای مجازی یافت و مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. داستان از این قرار است که برنامه مناسبتی «ماه عسل» احسان علیخانی در روز دوشنبه ۳۱ خرداد گفت‌وگوی رودررو و زنده‌ای با یک هکر جوان اهوازی داشت.
تراشه‌های سیلیکونی و حراست از صفر و یک‌ها
28 ارديبهشت 1395
از زمان‌‌های گذشته تاکنون، یافتن راه‌های آرشیو کردن و نگهداری اطلاعات به‌عنوان چالش بزرگی مطرح بوده است. تا قبل از ورود کامپیوتر و دگردیسی ساختار اطلاعات، کاغذ بهترین وسیله برای ثبت و آرشیو اسناد تولیدشده بود. اگرچه در این شیوه سنتی ثبت و آرشیو اسناد نیازی به ابزار خاصی نبود، این روش به دلیل عمر کوتاه کاغذ و اختصاص محلی برای بایگانی اسناد، هزینه‌‌های زیادی به همراه داشت. با معرفی کامپیوتر، انقلاب بزرگی در صنایع و جامعه بشری به وقوع پیوست.
در سال جدید مهندسی نرم‌افزار را جدی‌تر دنبال کنیم
28 ارديبهشت 1395
امروزه، همه کشورها بر مبنای سیستم‌های پیچیده‌ای فعالیت‌های خود را سازمان‌دهی می‌کنند که سامانه‌های مبتنی بر کامپیوتر در بطن اصلی آن‌ها قرار دارد. اصطلاحاتی همچون دولت الکترونیک، خانه‌های هوشمند یا شهرهای هوشمند، از مفهوم خیالی تبدیل به موجودیت عینی شده‌اند. کسب‌وکارهای امروزی در دنیایی به فعالیت اشتغال دارند که پیوسته در حال تغییر است. آن‌ها باید به فرصت‌ها و بازارهای جدید، تغییر شرایط اقتصادی، ظهور محصولات و خدمات رقابتی واکنش نشان دهند.
روز سخت رسانه‌های دنیا
28 ارديبهشت 1395
سال‌های قبل از عصر وایبر، تلگرام و حتی فیسبوک و واتس‌اپ، از رسم دروغ اول آوریل یا نمونه بومی‌سازی‌شده‌اش یعنی دروغ سیزده متنفر بودم. با خود می‌گفتم چرا باید یک روز را مشخص کنیم و دروغ بگوییم؟ اما حالا دیدگاهم عوض شده است؛ البته همچنان، رسمی که در آن دروغ‌گویی حرف اول را می‌زند باب میل من نیست، اما بعد از این همه خبرهای دروغ و بی‌پایه و اساسی که در شبکه‌های اجتماعی مجازی دیده‌ام و بدون لحظه‌ای تفکر، به دست خودم یا دیگران دست به دست شده است، حال فکر می‌کنم بد نیست روزی را به تمرین سنجش حقیقت اختصاص دهیم.

صفحه‌ها

اشتراک در دیدگاه و یاداشت