دیدگاه و یاداشت

امروزه بازی‌های ویدیویی به یک صنعت پرسود و محبوب تبدیل شده است و با اتکا به دانش سازندگان سخت‌افزار، موفق شده است تا سهم بالایی از بازار فروش فناوری‌های بصری را به خود اختصاص دهد. به‌کارگیری انواع تکنیک‌های فنی، موتورهای پرقدرت و جلوه‌های گرافیکی، یک روی سکه بازی‌های رایانه‌ای است که بیشتر برای کاربران و گیمرها ملموس است؛ اما روی دیگر سکه، تلاش طراحان سخت افزار کنسول‌های بازی و کامپیوتر است که کم‌رنگ‌تر جلوه می‌کند.
چند سال پیش یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های انفورماتیکی ایران، که شاید نزدیک به 150 کارمند داشت، کلاس‌های دوره‌ای زبان و ادبیات فارسی، ویراستاری و نگارش فارسی را برگزار و برای تدریس، از اساتید بزرگ این حوزه دعوت می‌کرد.
طبیعت بهترین و ایده‌آل‌ترین الگوی نوآوری‌های علمی است. کافی است پی ببریم مقاومت اصطکاکی پوست کوسه ماهی در آب کم‌تر از حالت عادی است تا مطالعات تکمیلی روی آن را آغاز و از نتایج آن در ساخت لباس غواصی و شنا، بدنه خودرو و حتی هواپیما استفاده کنیم. حتی به دلیل سرعت بالای این ماهی در آب، از آن در طراحی ظاهری بدنه هواپیما نیز استفاده کرده‌اند.
حریم خصوصی بر باد رفته؛ آن روی سکه بزرگ (2)
17 آبان 1394
در شماره پیشین، درباره مسئله حریم خصوصی صحبت و نگرانی‌ها پیرامون این مسئله را تا حدی مطرح کردیم. در روزهایی زندگی می‌کنیم که سرویس‌های اینترنتی بسیار بیش‌تر از آن‌که بدانیم و شاید اگر درست‌تر بگوییم بخواهیم، درباره ما اطلاعات دارند و آن‌چه از افق‌های دوردست نمایان شده است، حکایت از رو به وخامت گذاشتن هرچه بیش‌تر این اوضاع دارد.
خارجی‌ها هم حق دارند!
17 آبان 1394
گوگل اجازه دسترسی به برخی امکانات سایت خود به‌ویژه بخش‌های مربوط به برنامه‌نویسی را نمی‌دهد. Epic با شعار «آن‌چه دوست دارید را در اختیار همه قرار دهید» اجازه دانلود موتور بازی رایگان (!) خود را نمی‌دهد و برای دسترسی به موتور بازی‌سازی Unity هم به طور کلی اجازه ورود به سایت را ندارید.
چرا آغاز سال تحصیلی برای برخی دانش‌آموزان مترادف با رنج و عذاب بی‌پایان است؟ اگر آن بخش از دانش‌آموزانی که با انگیزه درس می‌خوانند و به مدرسه می‌روند و دورنمای دقیقی از چند سال بعد خود ترسیم کرده‌اند نادیده بگیریم، آن‌چه باقی می‌ماند جمعی از دانش‌آموزانی است که مدرسه رفتن برای آن‌ها چیزی بیش از وقت تلف کردن نیست.
حریم خصوصی بر باد رفته؛ آن روی سکه بزرگ!
12 مهر 1394
شاید مبحثی که قصد مطرح کردن آن را در قالب یک یادداشت یک صفحه‌ای دارم، می‌توانست موضوع یک پرونده ویژه یا حتی یک شماره کامل ماهنامه باشد؛ زیرا وجوه بسیار گوناگونی دارد و به شکلی بسیار آرام و بدون سر و صدا در حال نفوذ در لایه‌های زندگی ما است. نترسید. درباره موجودات عجیب و غریب حیات وحش صحبت نمی‌کنم، بلکه صحبتم درباره «داده»ها است. همین داده‌های ساده و دم دستی: نام، نام خانوادگی، شماره تلفن، کد ملی، نشانی منزل و بسیاری دیگر از داده‌ها که آن‌قدر اخذ کردن آن‌ها از سوی هر سازمان و اداره و مؤسسه مالی و بانکی مرسوم شده است که اگر فردا یک واکسی نیز آن را از شما بخواهد، به وی خواهید داد.
اصطلاح مالکیت فکری را همگی شنیده‌ایم. به‌طور خاص‌تر، هر کس فکر با ارزشی داشته باشد و به ارزش آن فکر پی برده باشد، با اصطلاح مالکیت فکری نیز آشنا است. اما تفسیر آن از فردی به فرد دیگر، شرکتی به شرکت دیگر، صنعتی به صنعت دیگر و از کشوری به کشور دیگر متفاوت است. بررسی تفاوت‌های نگاه به این اصطلاح می‌تواند در نوع خود جالب باشد.
کد می‌زنم، پس هستم
15 شهريور 1394
درک می‌کنم؛ یک جورهایی احمقانه به نظر می‌آید که از همه ـ از بی‌خانمان‌ها گرفته تا بچه‌ها ـ بخواهیم کد زدن را یاد بگیرند. مشکلاتی بزرگ‌تر در دنیا وجود دارد که باید حل شوند. اما این به معنای آن نیست که ارزش یادگیری کدنویسی را نادیده بگیریم... . زمانی به‌عنوان یک متولد دهه 1990 دریافتم که دنیای پیرامونم روی محوری مبتنی بر الگوهای متنوعی از صفرها و یک‌ها می‌چرخد. باید نادان باشیم که قدرت مهارت در طراحی و کدنویسی چنین الگوهایی را نادیده بگیریم. اگر روزگاری زور بازو و کار یدی عصر و دورانی را رقم زد و زمانی‌ هم خودکارسازی و صنعتی شدن دوران‌ساز شد، این کار تنها راه تداوم راه ما است. بسیاری از مشاغل آینده به کسانی تعلق خواهد داشت که بلدند کد بنویسند.
دِوآپس؛ حالمان هنوز خوب نیست (2)
15 شهريور 1394
در یادداشت شماره قبل رویکرد دوآپس را به‌عنوان ساختاری جدید که توسط اندرو کلی شافر و پاتریک دبوس در کنفرانس سالانه Agile در سال 2008 مطرح شد، معرفی کردیم و هدف از استفاده از این رویکرد را مورد بررسی قرار دادیم و این وعده را دادیم که در این شماره، ادامه مطالب مهم و سرفصل‌های دوآپس را بررسی کنیم. بنابراین، سعی خواهیم کرد تا ضمن مروری سریع بر مطالب عنوان شده در یادداشت پیشین به بررسی نحوه اندازه‌گیری میزان حرکت یک سازمان در مسیر دوآپس، کنار گذاشتن عادت‌های قدیمی و نحوه برخورد میان همکاران در این مدل بپردازیم.

صفحه‌ها

اشتراک در دیدگاه و یاداشت