دیدگاه و یاداشت

انعطاف‌پذیری شناختی، دو جنبه مهم دارد. نخست، توانایی جابه‌جا شدن بین دو یا چند فکر، وظیفه یا مفهوم و دیگری، در نظر گرفتن ابعاد مختلف یک پدیده در یک زمان. در شماره قبل به ابعاد مختلف این مفهوم اشاره کردم و قرار شد که در یادداشت این شماره به این موضوع بپردازم که چگونه می‌توانیم انعطاف‌پذیری شناختی را افزایش دهیم. اگر شما به اهمیت انعطاف‌پذیری شناختی واقف هستید و برای افزایش آن مصمم، راه‌هایی را به شما پیشنهاد می‌کنم. 
امروزه فناوری تشخیص چهره به شکل گسترده‌ای استفاده می‌شود. شما می‌توانید از فناوری فوق در فیس‌بوک استفاده کنید و کاربران دیگر را روی عکس‌ها تگ کنید. مایکروسافت، گوگل، اپل و سایر شرکت‌ها، فناوری فوق را درون برنامه‌های خود ادغام کرده‌اند تا برای تحلیل عکس‌هایی که کاربران با یکدیگر می‌گیرند استفاده کنند. در فرودگاه‌ها نیز از فناوری تشخیص چهره برای بررسی و تایید هویت مسافران استفاده می‌شود...
در دنیای امروز که میزان محرک‌هایی که از طریق رسانه‌ها و اینترنت و ... به شخص می‌رسد به طور سرسام‌آوری افزایش یافته است، لازم است که بتوانیم خیلی سریع از یک فکر به فکر دیگر و از یک وظیفه به وظیفه دیگر منتقل شویم. این مهارتی است که افزایش آن می‌تواند به درک مسائل پیچیده، کارایی بیشتر مغز و درک دیدگاه‌های جدید کمک کند. در نتیجه سطح انعطاف‌پذیری شناختی یکی از مهم‌ترین توانایی‌هایی است که به ما در موفقیت در دنیای جدید کمک می‌کند. بدون سطح بالای انعطاف‌پذیری شناختی توانایی زندگی و کار در دنیای مدرن را نخواهیم داشت.
اگر یک قرن پیش شخصی به ما می‌گفت در آینده این فرصت نصیب‌مان خواهد شد تا به جای این‌که فرزندان‌مان را به کلاس درس بفرستیم، کلاس درس را به خانه خواهیم آورد یا حتا حس نزدیک بودن کنار دیوار چین یا قدم زدن در موزه لوور فرانسه را تجربه خواهیم کرد، بدون این‌که خانه را ترک کنیم، فکر می‌کردیم شخص مزبور در حال تعریف یک داستان تخیلی است و او را فرد خوش‌خیالی توصیف می‌کردیم که بیش از اندازه داستا‌ن‌های علمی و تخیلی خوانده است. امروزه همه می‌دانیم که واقعیت حتا از ایده‌های خیالی یک قرن پیش فراتر رفته است.
در قسمت اول مبحث حل مساله در شماره ۲۲۰ شبکه با عنوان «مسئله‌ای هست یا مسئله‌ای نیست؟» نگاهی گذرا داشتم به موضوعات حل مسئله و اهمیت آن، درماندگی آموخته شده، نقش به هم خوردن و یا ایجاد تعادل در به وجود آمدن و حل مسائل. همچنین تعریفی ساده از مسئله ارایه و مهارت حل مسئله را بررسی کردم. همچنین در یادداشت شماره ۲۱۲ ماهنامه شبکه تحت عنوان «آیا دنیای ۲۰۲۰ جایی برای شما ذخیره خواهد کرد؟» به رتبه‌بندی «مجمع جهانی اقتصاد» در مورد مهارت‌های مهم شناختی در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۲۰، اشاره کردم که مهارت حل مسائل پیچیده در صدر مهارت‌ها ذکر شده است. برای درک بهتر مطالب این یادداشت بهتر است که نگاهی به مقالات فوق داشته باشید.
آنچه از ایران هوشمند انتظار دارم
17 آبان 1398
یکی از جنبه‌های جذاب هوش مصنوعی برای من به‌ویژه در سال‌‌های اخیر این است که ما را مجبور کرده به فکر بازنگری پردازنده‌های خود باشیم. سرانجام بعد از گذشت چند دهه به پردازنده‌هایی با طراحی جدید نیاز داریم. منظور از طراحی جدید مواردی نظیر تغییر در چیدمان اجزای پردازنده، اضافه کردن واحد حافظه به آن یا بسته‌‌بندی واحد‌های پردازشی و قرار دادن آن در یک بسته‌ پردازشی بزرگ‌تر نیست. بلکه طراحی جدید بدین معنا که همه چیز را به هم بریزیم و از نو بسازیم. این آغاز یک تحول است.
واژه خبر به معنای آگاهی و اطلاع است و اگر شخصی خبری دارد از موضوعی اطلاع دارد که ما نمی‌دانیم و زمانی‌که خبری می‌دهد سعی در آگاهی ما دارد. متاسفانه این روزها هجمه اخبار متنوع و اغلب بد به اندازه‌ای زیاد است که دیگر کسی به اصل آگاهی اهمیت نمی‌دهد.
مهارت حل مسئله فقط برای مدیران یا کارآفرینان نیست؛ اگرچه اینان در کار و زندگی روزانه خود مدام از آن بهره می‌گیرند (یا باید بگیرند). همه ما در سطوح مختلف به مهارت حل مسئله نیاز داریم. این که کدام رشته تحصیلی را در دبیرستان و دانشگاه انتخاب کنیم، در چه شغلی بهترین استعدادهای خود را بروز خواهیم داد که در عین حال بتواند نیازهای ما را برآورد کند، چه کسی را برای ازدواج انتخاب کنیم، چند فرزند داشته باشیم، در کجا زندگی کنیم و سوالاتی از این دست تنها  نوک قله‌های حل مسئله است که دامنه آن تمام عرصه‌های روزمره زندگی ما را در برمی‌گیرد.
روزهای پایانی شهریورماه است. به اینستاگرام نگاه می‌کنم. خیلی‌ها در صفحات شخصی خود به بهانه آغاز فصل مدرسه، یادی از دوران دانش‌آموزی، درس و مدرسه خود می‌کنند. در بین این افراد مهندس، نقاش، برنامه‌ساز، کارشناس، خانه‌دار، کارتونیست و خیلی‌های دیگر هم هستند. موضوعی که برایم جالب بود، گلایه و شکایت از آن دوران بود. تقریباً هیچ‌کس در صفحه‌اش خاطره خوبی نقل نکرده بود.
این یادداشت، سومین و احتمالا واپسین یادداشت در مقطع فعلی در مورد تفکر انتقادی است. در نخستین آن‌ها در شماره ۲۱۴ شبکه، شمایی کلی از تفکر انتقادی و مولفه‌های اساسی تشکیل‌دهنده آن، تعریف عملیاتی و ضرورت پرداختن به این مقوله را مورد کنکاش قرار دادم. در دومین یادداشت، در شماره ۲۱۶ شبکه، تعاریفی رسمی‌تر از تفکر و تفکر انتقادی از متفکران این حوزه ارائه دادم و منابعی به زبان فارسی در این زمینه معرفی کردم. در این یادداشت هم تلاش کردم تا به رابط ماشین و هوش مصنوعی با تفکر انسانی و به ویژه تفکر انتقادی نگاهی بیندازم. امیدوارم که طرح این موضوع، آغازی باشد برای دوستانی که کم‌تر با این مقوله آشنا بوده‌اند و انگیزه‌ای باشد برای مطالعات عمیق‌تر در این زمینه.

صفحه‌ها

اشتراک در دیدگاه و یاداشت
توسعه و پشتیبانی توسط : ایران دروپال
پشتیبانی توسط ایران دروپال