دیدگاه و یاداشت

آینده‌ای با مدیریت واحد
15 شهريور 1394
می‌خواهم این یادداشت را به سه بخش تقسیم کنم و از آینده برنامه‌نویسی که موضوع پرونده ویژه این شماره است به آینده دنیای فناوری اطلاعات و آینده شرکت‌های فعال در آن در آینده‌ای دورتر برسم. ما و دیگر رسانه‌ها نه توان ماورای طبیعی داریم که بتوانیم آینده را «پیش‌گویی» کنیم و نه به‌قدر کافی دانش و ابزار در اختیار داریم که بتوانیم مثل سازمان هواشناسی وضعیت آب و هوای آینده را به‌طور دقیق «پیش‌بینی» کنیم.
روز 29 ژوئن یک روز خاص برای مایکروسافت و اینترنت بود. روزی به‌یادماندنی و فراموش‌نشدنی که از جنبه‌های مختلف پررنگ و قابل تحلیل و بررسی است. مایکروسافت در این روز ویندوز 10 را به‌صورت رسمی عرضه کرد و امکان دسترسی رایگان به فایل‌های به‌روزرسانی و نصب را در سراسر جهان (بیش از 140 کشور) فراهم کرد. همه ‌چیز خوب و دوست‌داشتنی بود؛ فایل‌های به‌روزرسانی از قبل آماده شده بودند و فرآیند نصب ویندوز 10 بسیار ساده و سریع و روان صورت گرفت.
بیایید خاکستری ببینیم
15 شهريور 1394
مدتی پیش، دو فیلم «فرا ماشین» (Ex Machina ) و «بازیکن» (Gamer) را بدون این‌که هیچ پیش‌زمینه مهمی درباره آن‌ها داشته باشم، با فاصله کمی دیدم و شگفت‌زده شدم؛ زیرا حس می‌کردم بر خلاف اکثر فیلم‌های علمی تخیلی، به شکلی کاملاً دقیق دنیای امروز ما را به تصویر کشیده‌اند.
لایک کسب‌وکار من است!
14 مرداد 1394
«فروش فوری»، «فروش فوری زیر قیمت»، «معاوضه»، «فروش با قیمت خوب، تخفیف هم می‌دهیم». این‌ها آگهی خرید و فروش املاک یا خودرو نیست. این‌ها آگهی‌هایی است که کاربران در اینترنت می‌گذارند تا برای پیج‌ها و کلن‌های خود مشتری پیدا کنند. چیزی که اخیراً برای من خیلی جذاب‌تر از قبل شده، کسب‌وکار خرید و فروش لایک و فالوور و کلن و پیج و نظایر آن‌ها است. این لغات آن‌قدر امروز توسط مردم استفاده شده است که اگر اجازه بدهید بدون معادل‌سازی از آنها استفاده کنم.
دِوآپس؛ حالمان هنوز خوب نیست!
14 مرداد 1394
ضرب‌المثلی در زبان ما و بسیاری از کشورهای دیگر با این عنوان وجود دارد: «چون که صد آمد، نود هم پیش ما است.» اگرچه معنای این ضرب‌المثل بسیار واضح است، اما فارغ از حوزه استفاده، گاهی در تفسیر آن اشتباهاتی ایجاد می‌شود. در دنیای نرم‌افزار نیز تا دلتان بخواهد این تفاسیر اشتباه وجود داشته است. به ‌عبارت بهتر، هرچه جامعه نرم‌افزار در تشخیص 90 ماجرا ـ توسعه کدهای با کیفیت، با خطای نزدیک به صفر و در کم‌ترین زمان ممکن ـ موفق بوده، در تشخیص 100 آن که روش رسیدن به این خواسته است، دچار اشکال و نقصان بوده‌اند.
دفتر کارگزار بیمه تکمیلی در یک کوچه تنگ و باریک بدون هیچ جای پارکی قرار داشت. در خیابان اصلی هم چند پلیس راهنمایی و رانندگی کمین کرده بودند تا پارک دوبله کنید یا در جای «پارک ممنوع، حمل با جرثقیل» خودرو را به امان خدا ول کنید. شب قبلش پدرم پرونده پزشکی‌اش را دستم داد و گفت سراغی از آن بگیرم. خودش چند بار رفته بود و هنوز پرونده آماده نشده بود. پرسیدم: «مگر نمی‌شود تلفنی سؤال کرد یا سایتی ندارد تا شماره پرونده را وارد کنیم و از وضعیت‌اش مطلع شویم؟» خندید و گفت: «حتماً فردا صبح زود سری به این کارگزار بیمه بزنم.» با خود گفتم: «چرا صبح زود؟ نزدیک ظهر سری می‌زنم و یک سؤال می‌پرسم. فقط 5 دقیقه معطلی دارد.»
پنجره آخر
07 مرداد 1394
یک سال و اندی پیش، در روزهای خداحافظی پر احساس مدیرعامل پیشین مایکروسافت، در همین ستون نوشتم: «ممنون آقای بالمر!» آن زمان البته فرصتی نبود تا درباره چرایی این سپاس‌گزاری بابت اعلام کناره‌گیری مرد درشت‌اندام این شرکت ـ جدا از این‌که به جبر و نارضایتی رخ داد یا تصمیمی خودخواسته بود ـ صحبتی به میان آید.
قرار بر این شد که نسخه جدید ویندوز، سیستم‌عاملی جامع و یک‌پارچه باشد تا قلب تپنده انواع محصولات مایکروسافت، از دستگاه‌هایی با نمایش‌گر بزرگ تا کوچک‌ترین نمایش‌گر‌های تجهیزات همراه و حتی دستگاه‌های بدون ‌نمایش‌گر شود! به بیانی دیگر، سیستم‌عاملی مد نظر بود که کامپیوترهای شخصی، لپ‌تاپ‌ها، تبلت‌ها، تلفن‌های هوشمند و همچنین محصولات خاص‌تر از قبیل اکس‌باکس و سرفیس و هولولنز با یک معماری مشترک و فراگیر همگی بتوانند با یکدیگر تعامل داشته باشند. بنابراین، به‌جای آن‌که هر خانواده از دستگاه‌ها یک اکوسیستم مستقل از بقیه داشته باشد، همه دستگاه‌ها و محصولات مایکروسافت و پشتیبان ویندوز در یک اکوسیستم واحد قرار گیرند.
طراحی واژه‌ای است که در ذهن برخی افراد معادل با ظاهر و نمای یک محصول است. بارها در صحبت‌ها شنیده‌ایم که گفته می‌شود: «فلان محصول کارایی بسیار خوبی دارد، اما طراحی آن خوب نیست.» به این مفهوم که با وجود کارکرد مناسب به زیبایی ظاهری آن توجه چندانی نشده است.
سوسک‌ها موجودات عجیبی هستند، همه چیز می‌خورند! اگر برای مدت زیادی چیزی نخورند، همچنان زنده می‌مانند. به‌سرعت به هر دارو و سمی مقاوم می‌شوند و آن سم نسبت به آن‌ها بی‌اثر می‌شود. وقتی از تمام راه‌کارهای پیش‌رفته و نوین مقابله ناامید می‌شویم، راه حل نهایی که به ذهن می‌رسد بازگشت به راه‌کار سنتی یعنی دمپایی ابری است!

صفحه‌ها

اشتراک در دیدگاه و یاداشت