پرونده ویژه

آیا سرانجام خودروهای خودران از راه خواهند رسید؟ (بخش پایانی)
05 مرداد 1394
در دهه 1980 یک مهندس آلمانی با نام ارنست دیکمانس در دانشگاه باندس‌ور در مونیخ یک ون مرسدس را به دوربین‌های ویدیویی و تعدادی پردازنده مجهز کرد تا بتواند به‌طور خودکار آن را در مسیر جاده نگه دارد.
دنیای واقعیت مجازی سونی
05 مرداد 1394
ما هنوز در روزهای ابتدایی بازی‌های واقعیت مجازی هستیم و تنها دو شرکت برای ارسال محصولات واقعیت مجازی به خانه‌ها آماده هستند؛ سونی و اوکیولس که حالا فیس‌بوک آن را خریداری کرده است. ما با هر دو مدیر ارشد واقعیت مجازی دو شرکت به گفت‌وگو نشستیم تا ببینیم واقعیت مجازی چگونه به زندگی روزانه مردم راه پیدا خواهد کرد. شوهی یوشیدا مدیر استودیوهای جهانی شرکت Sony Computer Entertainment یکی از اعضای سابق گروهی بوده است که پلتفرم بازی پلی‌استیشن را به‌وجود آورده‌اند. بیست سال بعد، یوشیدا روی پروژه‌ای به نام مورفوس کار می‌کند. هدست جدید واقعیت مجازی سونی که به‌واقع نسل جدیدی از بازی‌های کامپیوتری را برای کاربران فراهم خواهد کرد. با او در این زمینه برای دقایقی به گفت‌وگو نشستیم.
واقعیت «واقعیت مجازی»
03 مرداد 1394
واقعیت مجازی اصطلاح جدیدی نیست و سال‌ها است از آن استفاده می‌شود. اما با وجود عمر چند دهه‌ای این فناوری، برای سال‌ها در حد یک ابزار بسیار تخصصی باقی ماند. ابزاری که کار کردن با آن ساده نبود؛ بسیار بزرگ، حجیم و گران‌قیمت بود و گرافیک بسیار سطح پایینی نیز داشت. مهم‌تر این‌که استفاده از آن برای بسیاری از افراد عادی خیلی توجیه نداشت و اغلب افراد نیازی به استفاده از آن احساس نمی‌کردند.
آیا سرانجام خودروهای خودران از راه خواهند رسید؟ (بخش سوم)
02 مرداد 1394
در دهه 1980 یک مهندس آلمانی با نام ارنست دیکمانس در دانشگاه باندس‌ور در مونیخ یک ون مرسدس را به دوربین‌های ویدیویی و تعدادی پردازنده مجهز کرد تا بتواند به‌طور خودکار آن را در مسیر جاده نگه دارد.
در انتظار ماتریکس فیس‌بوک
31 تير 1394
بیش از یک سال از خرید شرکت اوکیولس توسط فیس‌بوک می‌گذرد. حرکتی که باعث شگفتی بسیار شد و حتی اعتراض کاربران کیک ‌استارتر را که روی فناوری اوکیولس و استفاده از آن در حوزه بازی‌های کامپیوتری سرمایه‌گذاری کرده بودند، همراه داشت. اکنون و بعد از گذشت یک سال روشن شده است که چرا فیس‌بوک به اوکیولس علاقه پیدا کرده است و چه نیازی به آن دارد. فیس‌بوک اعلام کرد که در حال توسعه برنامه‌های مستقل واقعیت مجازی است و از طرفی اوکیولس یک استودیو فیلم‌سازی اختصاصی برای خود راه‌اندازی کرده است و با شرکت‌هایی نظیر سامسونگ همکاری دارد. از نظر فیس‌بوک، آن‌چه اوکیولس ارائه داده است ممکن است آینده ارتباطات یا دست‌کم سرگرمی باشد. همین حالا هم فیس‌بوک حجم زیادی از کاربران را مشغول خود کرده است و در صورتی که موفق به درهم آمیختن فناوری واقعیت مجازی با شبکه‌های اجتماعی شود، شاید نوعی ماتریکس در جهان شکل بگیرد. باید توجه داشته باشیم که همین حالا با حضور ارتباطات اینترنتی و گسترش استفاده از ابزارهای موبایل و سیستم‌های ارتباطی، درجه‌ای بسیار خفیف از ماتریکس را تجربه می‌کنیم. اگر آن‌چه فیس‌بوک درباره واقعیت مجازی در سر دارد به واقعیت بپیوندد، این ماتریکس بسیار تقویت خواهد شد و سبک زندگی کاربران را زیر و رو خواهد کرد.
در دهه 1980 یک مهندس آلمانی با نام ارنست دیکمانس در دانشگاه باندس‌ور در مونیخ یک ون مرسدس را به دوربین‌های ویدیویی و تعدادی پردازنده مجهز کرد تا بتواند به‌طور خودکار آن را در مسیر جاده نگه دارد.
در دهه 1980 یک مهندس آلمانی با نام ارنست دیکمانس در دانشگاه باندس‌ور در مونیخ یک ون مرسدس را به دوربین‌های ویدیویی و تعدادی پردازنده مجهز کرد تا بتواند به‌طور خودکار آن را در مسیر جاده نگه دارد.
خودروهای بدون ‌راننده (بخش پایانی)
29 تير 1394
بی‌ام‌و نقره‌ای رنگ مدل Series 5 با سرعت 120 کيلومتر در ساعت آزادراهی را که از شمال‌غرب، دو شهر مونيخ و اينگولشتات را به‌وسيله باواريا از هم جدا می‌کند درمی‌نوردد. من در صندلی راننده نشسته‌ام و درحالی خودروها و کاميون‌های درحال گذر را تماشا می‌کنم که دست‌کم در ده دقيقه گذشته دستم به فرمان نخورده و پاهايم پدال گاز و ترمز را لمس نکرده‌اند. بی‌ام‌و به کاميونی که به ‌آرامی در حرکت است، نزديک می‌شود و برای اين‌که سرعتش را تغيير ندهد چراغ راهنما را روشن می‌کند و به‌ لاين چپ متمايل می‌شود. در همين زمان خودرویی که چند ماشين ديگر نيز پشت سرش قطار شده‌اند وارد لاين سبقت می‌شود. بی‌ام‌و به‌سرعت چراغ راهنمايش را خاموش می‌کند و به لاين ميانی بازمی‌گردد و صبر می‌کند خودروی پرسرعت رد شود تا بعد دوباره برای سبقت گرفتن اقدام کند.
خودروهای بدون ‌راننده (بخش اول)
25 تير 1394
بی‌ام‌و نقره‌ای رنگ مدل Series 5 با سرعت 120 کيلومتر در ساعت آزادراهی را که از شمال‌غرب، دو شهر مونيخ و اينگولشتات را به‌وسيله باواريا از هم جدا می‌کند درمی‌نوردد. من در صندلی راننده نشسته‌ام و درحالی خودروها و کاميون‌های درحال گذر را تماشا می‌کنم که دست‌کم در ده دقيقه گذشته دستم به فرمان نخورده و پاهايم پدال گاز و ترمز را لمس نکرده‌اند. بی‌ام‌و به کاميونی که به ‌آرامی در حرکت است، نزديک می‌شود و برای اين‌که سرعتش را تغيير ندهد چراغ راهنما را روشن می‌کند و به‌ لاين چپ متمايل می‌شود. در همين زمان خودرویی که چند ماشين ديگر نيز پشت سرش قطار شده‌اند وارد لاين سبقت می‌شود. بی‌ام‌و به‌سرعت چراغ راهنمايش را خاموش می‌کند و به لاين ميانی بازمی‌گردد و صبر می‌کند خودروی پرسرعت رد شود تا بعد دوباره برای سبقت گرفتن اقدام کند.

صفحه‌ها

اشتراک در پرونده ویژه