پرونده ویژه SDDC
مراکز داده نرم‌افزار‌محور: خوراک ابر و برنامه‌های نوین
بار ديگر مفهومی جديد به‌نام «مراکز داده نرم‌افزار محور» یا SDDC (سرنامSoftware-Defined Data Center) در صنعت فناوری اطلاعات هياهویی به‌پا کرده ‌است. در همان آغاز، اين پرسش پيش می‌آيد که وجه تمايز مرکز داده نرم‌افزارمحور از مرکز داده معمولی چيست؟ آيا آن نيز همان سازوبرگ‌های فيزيکی يک مرکز داده‌ معمولی را دارد که اين‌بار بخش‌های بيش‌تری از آن‌ مجازی‌سازی شده ‌باشد يا اين‌که مفهومی کاملاً دگرگونه‌ است؟ آيا برای حضور در صحنه به عرضه‌کنندگان و سرويس‌دهندگان همگن متکی است يا ماهيت آن مانند مراکز داده فيزيکی است؟ آيا می‌توان به کمک آن هر کاری را انجام داد؟

این مطلب یکی از مقالات پرونده ویژه «مراکز داده نرم‌افزار محور» است. برای دانلود کل پرونده ویژه اینجا کلیک کنید. 

بعضی‌ها می‌گويند SDDC گسترشی بر سازوبرگ‌های فيزيکی کنونی است. اما هسته آن ويژگی و تفاوتی کليدی دارد و آن اين‌که لايه کاربرد (application layer) را از لايه زيرساخت فيزيکی (physical infrastructure layer) آزاد می‌کند. برخی پیش‌بینی می‌کنند که توان‌مندی‌های بالقوه این مراکز، صنعت کلان فناوری اطلاعات را در راه رسیدن به آينده‌ای که از آن با «اوج‌گيری کوانتومی» ياد می‌شود، یاری می‌دهند. مرکز داده نرم‌افزارمحور به‌راستی پديده‌ای انقلابی و با قابليت‌هایی است که کسب‌وکارهای کلان ابری به آن‌ها نياز دارند. اين مراکز داده لايه کاربرد را از لايه زيرساخت فيزيکی آزاد می‌کنند و در حيطه استقرار، مديريت، ذخيره‌سازی، محاسبه و شبکه‌کاری در يک محيط ابری کاربردهای گسترده و گوناگونی را به‌ارمغان می‌آورند. مقاله پيشِ رو، برآيندی است از ديدگاه‌های شرکت CohesiveFT از زبان سايت وايرد که کوشيده ‌است چيستی و چگونگی مراکز داده نرم‌افزارمحور را با زبانی نسبتاً ساده توضيح دهد و تکامل صنعتی آن‌را بررسی ‌کند. همچنين به نحوه تشخيص مؤثر ملزومات در اين حيطه می‌پردازد و کمک می‌کند تا دريابيم چرا مراکز داده نرم‌افزارمحور را پديده‌ای انقلابی می‌دانند. 

مراکز داده نرم‌افزارمحور: 
تمرکز لايه کاربرد بر سفارشی‌سازی و خودکارسازی کاربردهای کاری و تجاری
مراکز داده نرم‌افزارمحور را می‌توان به‌طور کامل مجازی‌سازی کرد. آينده اين مراکز داده نوين زودتر از آن‌چه که تصور می‌شود، در حال فرا رسیدن است. چندی است که شرکت‌هایی مانند VMware و اينک اچ‌پی، در برابر استفاده از عبارت «مراکز داده نرم‌افزارمحور» يا SDDC روی خوش نشان داده‌اند. اما تفاوت ميان اين مراکز داده جديد و سخت‌افزارهای مستقر در محل چيست؟ يک مرکز داده نرم‌افزارمحور در هسته خود لايه کاربرد را از لايه سخت‌افزار جدا می‌کند. اريک نور (Erik Knorr) در توضيح سترگی اين موج می‌نويسد: «درست همان‌گونه که تبديل شدن شبکه‌های مجزا از هم به اينترنت، جهان را تغيير داد، محاسبات نيز بر آن است تا «مراکز داده» را با خيزشی کوانتومی به موجوديتی مستقل از سخت‌افزاری تبديل کند که بتواند در چندين نقطه فيزيکی استقرار پيدا کند.»
شرکت CohesiveFT نيز موافق است که آثار بالقوه اين پديده اهميت زيادی دارد، اما اضافه می‌کند: «اين مراکز داده می‌توانند نه فقط در چندين جای فيزيکی، بلکه روی چند سرويس‌دهنده نيز استقرار پيدا کنند و در بيش‌تر مواقع برای برنامه‌ کاربردی اهميتی نخواهد داشت که هم‌اينک در کدام نقطه فيزيکی قرار دارد» (برخلاف صاحبان برنامه کاربردی که مسلماً به «اختيارهای قانونی موارد فيزيکی» اهميت می‌دهند).
اهالی VMware نيز می‌گویند: «مرکز داده نرم‌افزارمحور يک پلتفرم يکپارچه مرکز داده است که به شما کمک‌ خواهدکرد با خودکارسازی، انعطاف‌‌پذيری و کارآمدی بی‌نظير اين پلتفرم، شيوه ارائه خدمات آی‌تی را دگرگون کنيد.» مرکز داده نرم‌افزارمحور برای جهان ابر ساخته‌ شده و با کاربردهای مدرن پيوند خورده ‌است.

مطلب پیشنهادی: پی‌ریزی شهرهای هوشمند آینده با محوریت مراكز داده نرم‌افزار محور

چنين سکوی يکپارچه‌ای که با کاربردهای مدرن پيوند تنگاتنگی دارد، ايده‌آلِ کسب‌وکارهایی است که می‌خواهند مجموعه خود را بدون پرداخت هزينه‌های لازم برای ارتقای فيزيکی، مدرن‌سازی کنند. برای کسب‌وکارهای کلان نيز مزايای امکانات برون‌سپاری‌شده آی‌تی، چه به‌صورت برنامه‌های نرم‌افزار در قالب خدمات (SaaS) که خودشان به‌کار می‌برند و چه به‌صورت برنامه‌های زيرساخت در قالب خدمات (IaaS) که در ابر به‌کار می‌رود، بديهی است و نيازی به توضيح ندارد. 
با اين‌همه، VMware در تعريف خود از مرکز داده نرم‌افزارمحور، عبارت «پلتفرم يکپارچه مرکز داده» را به‌کار برده ‌است. اين مراکز داده در تعريف VMware هنوز بخش‌های سخت‌افزار پرشماری دارند. اين شرکت برای نمونه، برای کسانی که می‌خواهند سازوکارهای خود را مجازی کنند، يک برنامه اوليه 12 مرحله‌ای را ارائه داده ‌است، اما اجرای همين برنامه مجازی‌سازی نيز زيرساخت‌های فيزيکی زياد و گران‌قيمتی را می‌طلبد. از اين‌رو، تعريف شرکت CohesiveFT از SDDC متفاوت و مبتنی بر نرم‌افزار است.

تعريف‌شده در نرم‌افزار
بر اساس ‌باور CohesiveFT، مرکز داده نرم‌افزارمحور دقيقاً به معنی «تعريف‌شده در نرم‌افزار» است. استقرار و مديريت برنامه‌ها و همچنين محاسبه‌، ذخيره‌سازی، و شبکه‌‌های مجازی‌سازی‌شده‌ای که برنامه‌ها آن را دربر می‌گیرند، بايد فقط به‌صورت نرم‌افزار وجود داشته ‌باشند. 
به‌اين ترتيب، ديگر بابت سخت‌افزار، نگهبانی از مجموعه، انرژی مورد نياز آن، باتری‌ها، ژنراتورها و صدها کارمندی که بايد به مجموعه سخت‌افزاری رسيدگی ‌کنند، نگران نيستيد، زیرا همه اين‌ها را يک نفر ديگر انجام می‌دهد؛ شرکت CohesiveFT حتی توصيه می‌کند که در دنيای آی‌تی کلان، مديريت زيرساخت آی‌تی و کاربرد آی‌تی به منزله دو سازمان مجزا از هم در نظر گرفته ‌شود و در نهايت، اين‌دو هرگز نبايد با يکديگر برخورد داشته ‌باشند جز به‌صورت واسط‌های برنامه‌نويسی (API) و روابط قراردادی موجود در کاربردشان. 
خبر خوب برای بيش‌تر سازمان‌ها اين است که نيازی نيست چنين کار پرماجرایی دنبال شود، زیرا به کمک امکانات همه‌جا حاضر شامل واسط‌های برنامه‌نويسی، اتوماسيون، اينترنت و منابع «سريع، ساده، و فراوان» فيزيکی، همين حالا هم می‌شود ايده مرکز داده نرم‌افزارمحور را دنبال کرد و از حيث بازده، در هر زمان يک برنامه را ارائه داد، نه يک مرکز داده فيزيکی را. 
هيچ‌کس همه مراکز داده را کوچ نمی‌دهد، اين مهاجرت شامل برنامه‌های کاربردی خاص، مانند توليد و شواهد اوليه است. به گفته کارشناسان CohesiveFT، مشتريان مراکز داده را به کلاود منتقل نمی‌کنند، بلکه اپليکيشن‌ها را به کلاود منتقل می‌کنند. هر اپليکيشن در کلاود می‌تواند شامل 5 يا 10 يا 50 کامپيوتر سرور باشد که به‌طور مشخص کار خاصی را انجام می‌دهند. وقتی خود اپليکيشن به‌عنوان هدف تعيين می‌شود، گروه‌های آی‌تی می‌توانند تقريباً به‌صورت بی‌درنگ نتيجه يا بازده حاصل از استقرار يا مهاجرت نخستین اپليکيشن کلاود خود را دريافت دارند. 
کارشناسان CohesiveFT می‌گويند: «تعريف آن‌ها از مرکز داده نرم‌افزارمحور بسيار پخته‌تر، هدفمندتر و چابک‌تر است و عملی کردن آن به اتخاذ رويکردی يکپارچه که سازوبرگ‌های فيزيکی و زيرساخت‌های فعلی‌تان را شامل شود، نيازی ندارد.» اين شرکت، مراکز داده نرم‌افزارمحور خود را کلاود کانتينرز يا «محفظه‌های ابر»1 می‌نامد. 
در تعريف مورد نظر CohesiveFT، استفاده از مراکز داده نرم‌افزارمحور به‌شما اجازه می‌دهد با در نظر داشتن مواردی هم‌چون يکپارچه‌سازی، راهبری و امنيت، سيستم‌های تشکیل شده از رکوردهای کاری و تجاری و نيز سيستم‌های نامتمرکز با نام system of engagement را به‌اصطلاح containerization يا محموله‌بندی کنيد. مزيت کانتينرهای ابری برای کسب‌وکارهای بزرگ اين است که آن‌ها می‌توانند برای انباشت، تفکيک و خودکارسازی فرآيندها در يک فرمت آماده‌ و مختص کلاود که سريع و ساده هم کار می‌کند، از اصول مجازی‌سازی بهره ببرند.

خداحافظی با محدوديت‌های مرکز داده 
مراکز داده نرم‌افزارمحور دو محدوديت عمده داشتند؛ محدوديت‌های فيزيکی و کمبود تمرکز بر لايه کاربرد. هرجا که زمينه برای مهاجرت، راهبری و امنيت هموار نبوده ‌است، کسب‌وکارهای بزرگ در ارسال برنامه‌های‌شان به ابر، دست به عصا راه رفته‌اند. از جمله مزيت‌های محاسبا‌ت ابری، صرفه‌جویی در هزينه‌، کارآمدی، و دست‌يابی بيش‌تر به قدرت خالص محاسباتی است. اما کانتينرهای ابری از اين نيز فراتر می‌روند و به گروه‌های آی‌تی اجازه می‌دهند تا با در نظر داشتن زمينه و شرايط دل‌خواه خود فرآيند مهاجرت، استقرار و کنترل اپليکيشن‌ها را در ابر انجام دهند و سرانجام آن اپلیکیشن‌ها را در ابر (به منزله پلتفرمی برای نوآوری) تکامل دهند. 
مفهوم کانتينر ابری نرم‌افزارمحور برای CohesiveFT اهميت زيادی دارد و آن‌ها در اشاره به‌اين مفهوم از عبارت Cloud Container Solution استفاده می‌کنند تا نه فقط محصول‌ها و سرويس‌های بنيادی خود، بلکه کارکرد متقابل با شرکای‌‌شان و سازوبرگ‌های تجاری کلان موجود را نیز توضيح دهند. 

آينده مراکز داده نرم‌افزارمحور: 
کسب‌وکارهای بزرگ نيازمند دسترسی، کنترل و مشاهده‌پذيری‌اند...
مرکز داده نرم‌افزارمحور را نبايد يکی ديگر از آن اصطلاح‌های تبليغاتی برآمده از شرکت‌های فعال در اين عرصه به‌شمار آورد. بلکه می‌توان آن ‌را راه‌کاری مناسب برای سفارشی‌سازی و يکپارچه کردن ابر قلمداد کرد. بت پاريسو، از نويسندگان تک‌تارگت، پيش‌بينی می‌کند که شرکت‌های اين عرصه، تشويق ديگران به پذيرش مراکز داده نرم‌افزارمحور را، چه در سمت شبکه و چه در سمت سرور، رهبری می‌کنند. شرکت VMware بستهvCloud Suite را پديد آورده است و آن را تبليغ می‌کند، مايکروسافت ويندوز سرور خود را همراه با Hyper-V به‌فروش می‌رساند و ردهت نيز سامانه‌های ذخيره‌سازی متصل به‌ شبکه را توسط Red Hat Enterprise Virtualization يا RHEV پشتيبانی می‌کند. به‌نظر می‌رسد جونيپر و بروکد نيز در حال ورود به اين بازی هستند.
کسب‌وکارهای کلان می‌توانند با بهره‌گيری از شمار فزاينده سرورهای مجازی‌سازی‌شده، شبکه‌های مجازی‌سازی‌شده و واسط‌های برنامه‌نويسی مراکز داده‌ رها از محدوديت‌های فيزيکی را گسترش دهند: يک کانتينر ابری امن در هر زمان. 
به گفته کارشناسان شرکت CohesiveFT، تعريف VMware از مرکز داده نرم‌افزارمحور خيلی محدود است و شامل يک اتصال مجازی‌سازی‌شده به همان اتاق‌های فيزيکی و يکپارچه سرورها است. اين درحالی است که مراکز داده نرم‌افزارمحور در آينده اتصال‌های هم‌بسته بر روی ابر، مراکز داده مستقر در ابر، مراکز داده عادی فعلی و هر چيز مجازی‌سازی‌شده ديگری در اين ميان را شامل خواهند شد. 
برای به کارگیری مراکز داده نرم‌افزارمحور در کسب‌وکارهای بزرگ، بايد اهداف مشخصی به واقعيت بپيوندد و همچنين بايد امکانات خاصی ارائه شود. در سال‌های پيش‌ِ رو، بر شمار شرکت‌هایی که به‌طور ويژه در حيطه مراکز داده نرم‌افزارمحور فعاليت خواهند کرد، افزوده خواهد شد و کسب‌وکارهای بزرگ تلاش خواهند کرد تا برای سود بردن از شرايط جديد ناشی از محموله‌بندی و چينش ابری، آشفتگی‌های موجود را سامان دهند. 

شرکت CohesiveFT نيز هم‌چون VMware بر اين باور است که يک SDDC بايد شرايط زير را داشته‌ باشد: 
ـ استانداردشده
ـ کامل و هم‌بسته 
ـ سازگارپذير
ـ خودکارشده
ـ انعطاف‌پذير 

و نمونه‌ای واقعی از SDDC ويژگی‌های زير را خواهد داشت:
ـ مجازی‌سازی شبکه
ـ خودکارسازی ايمیج
ـ خودکارسازی توپولوژی
ـ مجازی‌سازی سيستم فايل
ـ سرويس‌های متمرکز توپولوژی برای IDS، لاگين کردن و غيره.

اين ويژگی‌ها برای خودکارسازی، سفارشی‌سازی و کنترل يافتن بر قابليت‌های متمرکز بر اپليکيشن کليد‌ی هستند. با اين ويژگی‌ها، کسب‌وکارهای بزرگ می‌توانند به‌صورت امن به ابر نقل مکان کنند و نيز خواهند توانست با استفاده از مراکز داده نرم‌افزارمحور و روی پلتفرمی يکپارچه برای برنامه‌های کابردی‌شان، در دستيابی به کاربردهای بهتر، انعطاف‌پذيری و صرفه‌جویی در هزينه‌ها به نوآوری دست بزنند. رهبران صنعتی وقتی درباره مراکز داده نرم‌افزارمحور می‌انديشند، بايد گسترده‌ترين شکل ممکن آن ‌را در نظر بگيرند. ديدگاه گسترده CohesiveFT از مراکز داده نرم‌افزارمحور شامل گستره وسيعی از ويژگی‌هایی است که توان‌مندی‌های آن ‌را توضيح می‌دهد؛ توان‌مندی‌هایی که SDDC را به پديده‌ای به‌راستی انقلابی تبدیل کرده‌اند.

پانويس‌ها:
1ـ کانتينر ابر يا cloud container در واقع يک محيط مجازی‌ در کلاود است که سبک‌تر و کاراتر عمل می‌کند. 

برچسب: