‌حمیدرضا تائبی

در عصر جدید کامپیوترهای شخصی، گوشی‌های هوشمند، ترموستات‌ها، مترهای هوشمند، خودران‌ها و حتا دستیاران صوتی دیجیتالی شبیه به Ok Google قابلیت اتصال به اینترنت را دارند و می‌توانند به تعامل با مصرف‌کنندگان بپردازند، اما سایه شوم تهدیدات امنیتی بر فراز این تجهیزات هوشمند قرار دارد. رخنه‌های امنیتی در هر یک از تجهیزات هوشمند ممکن است راه ورود هکرها به زیرساخت‌ها و شبکه‌های ارتباطی را هموار کند. اینترنت اشیا وعده داده که شرایط زندگی را بهبود می‌بخشد، اما برای تحقق این وعده لازم است آسیب‌پذیری‌های امنیتی پیرامون تجهیزات اینترنت اشیا به درستی شناسایی و برطرف شوند. کارشناسان فناوری‌اطلاعات هر شی متصل به شبکه را یک گجت اینترنت اشیا تعریف می‌کنند و معتقد هستند یک گجت اینترنت اشیا حتا اگر به اینترنت متصل نشود و تنها با شبکه محلی در تعامل باشد، بازهم یک گجت اینترنت اشیا است. تلویزیون‌های هوشمند، خودران‌ها، روترهای بی‌سیم، دوربین‌های هوشمند، قفل‌های هوشمندی که توسط بلوتوث یا برچسب‌های آراف‌آی‌دی به شبکه متصل می‌شوند، تجهیزات پزشکی، دستیاران صوتی هوشمند، چراغ‌های هوشمند، ابزارهای تناسب اندام و نمونه‌های مشابه همگی در گروه تجهیزات اینترنت اشیا طبقه‌بندی می‌شوند. در تعریف جامع و کلی‌تر هر نوع وسیله خانگی یا تجاری که قابلیت اتصال به اینترنت را دارد یک ابزار اینترنت اشیا است.
‌روت‌کیت (Rootkit) بدافزاری است که شناسایی آن در بیشتر موارد غیر ممکن است، اما شکست‌ناپذیر نیست و ترفندهایی برای شناسایی و حذف آن وجود دارد. روت‌کیت‌ها یکی از مقاوم‌ترین گونه‌های بدافزاری هستند که شناسایی و حذف آن‌ها به سادگی امکان‌پذیر نیست. هکرها برای انجام کارهای مختلفی همچون شنود، ضبط و جمع‌آوری اطلاعات یک کامپیوتر از روت‌کیت‌ها استفاده می‌کنند. روت‌کیت‌ها ممکن است عملکردی شبیه به کی‌لاگرها داشته باشند و همانند بات‌‌ها و بدافزارهای مشابه توسط کامپیوترهای از راه دور کنترل و هدایت شوند. روت‌کیت‌ها می‌توانند اطلاعات شخصی کاربران یا سازمان‌های بزرگ را جمع‌آوری کنند و روی عملکرد کامپیوترها تاثیر منفی بگذارند.
اشتراک در ‌حمیدرضا تائبی
توسعه و پشتیبانی توسط : ایران دروپال
پشتیبانی توسط ایران دروپال