دنیای دوربین
ارسال عکس از کمی دورتر؛ سیاره پلوتو
اکنون که این مطلب نوشته می‌شود، ناسا به‌طور پیوسته در اینستاگرام مشغول به اشتراک گذاشتن تصاویر جدید گرفته شده توسط کاوش‌گر «افق‌های نو» از سیاره پلوتو و اقمارش است. تصاویر حیرت‌انگیز هستند و حس عجیبی در انسان ایجاد می‌کنند. موضوع مهمی ‌که در این میان وجود دارد، نحوه ارسال این تصاویر به زمین است.

 پلوتو حدود 4.828.032.000 کیلومتر از زمین فاصله دارد (30 برابر فاصله زمین تا خورشید). در نتیجه، نه تنها باید برای دریافت سیگنال‌هایی که از سوی این کاوش‌گر و از این فاصله برای زمین مخابره می‌شوند مدت‌ها انتظار کشید، بلکه این سیگنال‌ها بسیار ضعیف هستند. این سیگنال‌ها چنان ضعیف هستند که ناسا برای دریافت داده‌ها از بزرگ‌ترین آنتن‌های در دسترس خود یعنی آنتن‌های DSN (سرنام Deep Space Network) که در کالیفرنیا، اسپانیا و استرالیا نصب شده‌اند، استفاده کرده است. باید توجه داشت پروژه‌های دیگری نیز از این آنتن‌ها استفاده می‌کنند و بر همین اساس کاوش‌گر «افق‌های نو» محدوده‌های مشخصی برای ارسال داده در اختیار دارد. این کاوش‌گر در سال 2007 و یک سال پس از آغاز مأموریت و زمانی که از ژوپیتر گذشت، قادر بود داده‌ها را با سرعت 38 کلیوبیت در ثانیه ارسال کند (در مأموریت‌های فضایی داده‌ها بر اساس بیت ‌اندازه‌گیری می‌شوند نه بایت). زمانی که به پلوتو رسید، سرعت ارسال داده به دلیل افزایش فاصله بسیار کم‌تر شد. اکنون داده‌ها با سرعتی بین هزار تا دو هزار بیت در ثانیه ارسال می‌شوند. با این‌که ناسا فایل‌های فشرده شده را برای دریافت تصاویر ارسال می‌کند، دانلود یک تصویر حدود 45 دقیقه زمان می‌برد. New Horizons به آنتنی به قطر 2.1 متر مجهز است که برای ارسال داده‌ها به زمین از آن استفاده می‌کند. حدود چهار ساعت و نیم طول می‌کشد تا امواج از کاوش‌گر به زمین برسند. 

 

برچسب: