چه تفاوتی بین 4G و 4G plus وجود دارد؟
LTE-Advance (Release 10 of 3GPP) و WiMAX Release 2 (IEEE 802.16m) توسط اتحادیه بین المللی مخابرات - بخش ارتباطات رادیویی (ITU-R) به عنوان 4G یا نسل چهارم فناوری‎های پهن باند بی‎سیم موبایل معرفی شده است. اما شبکه‎های LTE (Release 8 of 3GPP) و Mobile WIMAX (IEEE 802.16e) توسط ارائه کنندگان خدمات پهن باند موبایل به عنوان 4G به بازار ارائه شد. همچنین پیشرفت‎های صورت گرفته در فناوری‎های LTE-Advance (نسخه 11، 12 و 13) تحت عنوان 4G plus شناخته می‎شوند. از آنجا که ارائه کنندگان خدمات قبلا در بازار LTE – Release 8 را به عنوان 4G معرفی کرده بودند، حالا LTE-Advance (R10 و بعد از آن) را به عنوان 4G plus به بازار عرضه می‌کنند.

4G  چیست؟

از مارس 2008، فهرستی از الزامات تعیین شده توسط ITU-R از طریق IMT Advance برای تبدیل شدن به فناوری 4G وضع شد که شامل شرایطی از قبیل حداکثر سرعت داده 1 گیگابیت در ثانیه برای عابران پیاده و کاربران ثابت و 100 مگابیت در ثانیه در هنگام استفاده در محیط‎های در حال حرکت سریع، راندمان طیفی برای DL 15-bps/Hz و 6.75 bps/Hz برای UL و راندمان طیفی Cell Edge، 2.25 bps/Hz/cell بود. در ابتدا آنها LTE-Advance (Release 10) و WiMAX Release 2 (IEEE 802.16m) را به عنوان 4G به رسمیت شناختند، زیرا اینها به طور کامل با نیازهای IMT Advance منطبق هستند. LTE-Advance (Release 10) به سرعت DL – 1 Gbps, UL – 500 Mbps و راندمان طیفی DL – 30 bps/Hz, UL – 15 bps/hz دست پيدا کرده بود. نرخ داده و راندمان طیفی اصلی‎ترین نیازهای مشخصات IMT-Advance بود. اما مدتی بعد در دسامبر 2010، با در نظر گرفتن سطح قابل ملاحظه‎ای از بهبود در عملکرد و قابلیت‎های مربوط به سیستم‎های نسل سوم LTE, WiMAX, DC-HSPA+ و سایر فناوری‎های اولیه 4G  توسط ITU-R در ژنو به عنوان 4G در نظر گرفته شد. علاوه بر این، ITU-R اعلام کرد که تا اوایل 2012 ویژگی‎های جدیدی از فناوری‎های IMT-Advanced فراهم خواهد شد. اما تاکنون هرگز به طور رسمی‌ این اصطلاحات صورت نگرفته است.

در بخش ارائه کنندگان خدمات، LTE بسیاری از نیازهای IMT-Advance را از جمله دامنه IP PS، سازگاری با سیستم‎های نسل سوم و قابلیت نصب تجهیزات جدید، قابلیت همکاری با استانداردهای بی‎سیم موجود را رعایت کرده است. از این رو، آنها توافق کردند که LTE را به عنوان 4G به بازار معرفی کنند. به طور کلی، LTE را می‌توان به راحتی به عنوان تکنولوژی 4G در نظر گرفت.

4G plus چیست؟

از منظر ITU-R، 4G plus فراتر از LTE-Advance (Release 10) از جمله 3GPP Release 11, 12  و 13 در نظر گرفته شده است. هنوز هم تمام نسخه‎های بعد از R10  از همان معماری شبکه پایه و فناوری‎های رادیویی، تنها با پیشرفت‎هایی که در نسخه‎های جدید ارائه شده استفاده می‌کنند. همچنین آنها با نسخه‎های قبل از R10 نیز سازگار هستند. در نسخه 11 از Carrier Aggregation (CA) و Component Carriers (CC) برای آپلود و دانلود پشتیبانی می‌شود. فناوری دانلود و آپلود Coordinated Multi-Point (CoMP) نیز به R11 اضافه شده است. اصلاحاتی در Inter Cell Interference Cancellation (ICIC) و پیشرفت‎هایی در توان عملیاتی Cell Edge نیز صورت گرفته است. در R12 و R13 ما شاهد پیشرفت‎های بیشتری در Carrier Aggregation هستیم که در حال حاضر شبکه‎های تجاری را تسخیر کرده است.

از منظر ارائه کنندگان خدمات، LTE-Advance (R10 و بعد از آن) به عنوان 4G plus در نظر گرفته شده و به بازار عرضه شده است. آنها از قبل نیز  LTE (R8) را به عنوان 4G نامگذاری کرده بودند.

چه تفاوتی بین 4G و 4G plus وجود دارد؟

  • از دیدگاه ITU-R،  LTE-Advance (Release 10) که به طور کامل با مشخصات  IMT-Advance انطباق دارد با نام تجاری 4G شناخته می‌شود و می‌تواند تا حداکثر نرخ تبادل داده 1 گیگابیت در ثانیه را برای کاربران ثابت و 8×8 MIMO را فراهم کند.
  • همچنین فناوری‎های نسخه 11 و بعد از آن شامل Non-Contiguous Inter و Intra Band Carrier Aggregation با پهنای باند حداکثر 100 مگاهرتز، UL/DL CoMP، ICIC پیشرفته و توان عملیاتی Cell Edge بهبود یافته به عنوان فناوری‎های 4G plus در نظر گرفته شده است.
  • از دیدگاه ارائه کنندگان خدمات، LTE – Release 8 به عنوان 4G در نظر گرفته شده است که می‌تواند تا حداکثر نرخ تبادل داده 300 مگابيت در ثانیه برای دانلود و 75 مگابيت در ثانیه را برای آپلود،  4×4 MIMO و پهنای باند حداکثر 20 مگاهرتز برای هر سلول را پشتیبانی کند. فناوری‎های LTE-Advance (R10 و بعد از آن) نیز به عنوان 4G plus به بازار عرضه می‌شود.

برچسب: