«ران ما» و همکارش «ورونیکا تران» صاحب استارتاپ «سایرن کر» هستند و معتقدند جورابهای مجهز به حسگر میتوانند راهحلی برای این مشکل باشند. جورابهای «سایرن کر» به پا نزدیکتر هستند و حسگرهای آن نیز در داخل مواد جوراب بافته شدهاند تا هرگونه حرارتی را ردیابی کنند. سپس اطلاعات منتقل شده به حسگرها به یک برنامه در تلفن همراه فرد ارسال میشود تا او را از مشکل آگاه سازد. تمام اطلاعات در برنامه موبایلی با فناوری رایانش ابری ذخیره میشود. بنابراین هنگامیکه جوراب یک تفاوت دمای زیاد را ردیابی کند، دوباره به فرد هشدار میدهد. همچنین نیازی به شارژ جورابها نیست و هر لنگه آن دارای یک باتری داخلی است که شش ماه عمر میکند.
[[nid:]]
این شرکت میگوید: زمانیکه فرد جورابها را میپوشد، آنها روشن شده و هنگامیکه آن را از پا خارج کند، خاموش میشوند. همچنین میتوان این جورابها را در ماشین لباسشویی شست. این شرکت برنامههای بیشتری برای تولید محصولات نساجی بیشتر برای ردیابی دما و جراحت دارد.
البته جورابهای «سایرن کر» نخستین فناوری پوشیدنی با هدف ردیابی جراحت پا در بیماران دیابتی نیست. SurroSense Rx کفشهایی مجهز به اینترنت بیسیم و همچنین فناوری PressureGuardian نیز چکمهای است که برای ردیابی همین مشکل ساخته شده بودند.