بر اساس مشخصاتی که در اختیار توسعهدهندگان قرار گرفته؛ قدرت و کارایی "سوییچ نینتندو" با توجه به نوع استفاده از آن؛ تغییر میکند: در داک مخصوص قرار گرفته باشد؛ در حالت TV باشد یا اینکه در حالت گیمینگ پرتابل استفاده شود.
از نظر فنی؛ منابعی که با این سیستم آشنایی دارند برای سختافزار نهایی نینتندو سوییچ دو نوع مختلف از پردازنده گرافیکی را ارائه کردهاند: یکی مدل پرتابل یا قابل حمل که خارج از داک قرار دارد که در این حالت؛ انویدیا Tegra GPU با سرعت 307.2 مگاهرتز کار میکند و دیگری حالت داک و بر پایه تلویزیون است که سرعت آن حدودا دو برابر یعنی 768 مگاهرتز میشود.
با کمی محاسبه تقریبی با استفاده از چیپست Tegra X1؛ میتوان حدس زد که این کنسول قادر است تا 400 گیگافلاپ را روی FP32 در حالت داک اجرا کند. اگر این اعداد شما را گیج میکند چندان نگران نباشید. بهطور خلاصه؛ نینتندو سوییچ بهطور قطع از نظر قدرت یک سروگردن بالاتر از Wii U است. اما در مقایسه با سایر رقبای نامآشنای بازار حدود چند صد یا هزار گیگافلاپ کمتر دارد.
با این وجود؛ هیچکس انتظار این را نداشت که کنسول جدید نینتندو از نظر قدرت و کارایی همردیف ایکسباکس وان یا پلیاستیشن 4 باشد. سالها است که نینتندو از گردونه رقابت خارج شده و هنوز هیچ حرکت و اقدامی از سوی آنها دیده نشده که بتوان متقاعد شد در طی دهه آینده کنسول بازی نینتندو به سطح قابل قبولی از قدرت برسد. این مسئله در مورد نینتندو سوییچ هم صدق میکند.