هرچند افرادی نظیر مارک زاکربرگ و ایلان ماسک ایدههایی بلندپروازانه برای استفاده از چنین ایمپلنتهایی دارند، اما هدف ARM از توسعه این ابزارها، کمک به بیمارانی است که بهواسطه آسیبدیدگی نخاع قادر به حرکت اندامهای خود نیستند. این محققان درصدد طراحی سختافزاری هستند که قادر به رمزگشایی سیگنالهای پیچیده مغزی بوده و با تبدیل این سیگنالها به علائم دیجیتال مناسب و پردازش آنها، بتوان اعمال ماهیچههای بدن را کنترل کرد. این محققان امیدوارند با پیشرفت در این حوزه، روزی بتوانند این فرآیند را برعکس و بازخوردهایی را نیز بهطور مستقیم برای مغز ارسال کنند. انجام همه این کارها روی یک تراشه نصب شده در سر، چالشهای مختص به خود را دارد. در ایمپلنتهای فعلی، کار پردازش بر عهده کامپیوتری خارجی است.
مطلب پیشنهادی
پیتر فرگوسن مدیر بخش فناوریهای پزشکی شرکت ARM میگوید: «مصرف توان و میزان حرارت تولید شده از جمله چالشهای پیش روی چنین سامانهای است.» بهعقیده او در این کاربرد، به پردازندهای فوقالعاده کوچک و کممصرف نیاز است و در این حوزه خاص، ARM نسبت به سایر رقبایش برتریهایی دارد. یکی از دلایل مهمی که تراشههای ARM در بازار ابزارهای همراه از جایگاه بسیار خوبی برخوردار است، مصرف بهینه انرژی این تراشهها نسبت به تراشههای رقبا است. پردازش علائم مغزی تنها یکی از چالشهای محاسباتی پیش روی چنین تراشههایی است. ثبت فعالیتهای عصبی نیازمند توان پردازشی زیادی است که پردازنده طراحی شده باید از عهده تأمین آن برآید.