میثاق محمدی‌زاده

چند وقت پیش دوستی که در پاساژ ایران (در خیابان ولیعصر(عج) تهران) بود با من تماس گرفت و گفت که به راهنمایی نیاز دارد. می‌خواست برای شرکتش، یک روتر جدید پر سرعت بخرد؛ ولی به مشکل برخورده بود و نمی‌توانست درست تصمیم بگیرد. می‌گفت یک روتر AC2400 پسند کرده است؛ ولی هم قیمتش از روترهای AC1750 بازار پایین‌تر است و هم فروشنده اصرار دارد این روتر را نخرید؛ زیرا کارایی و سرعت خوبی ندارد و بهتر است یکی از روترهای AC1750 یا AC1200 را انتخاب کنید؛ از طرفی دوستم با تعجب سوال می‌کرد آیا روترهای AC2400 سرعت بیشتری ندارند و به‌روزتر از روترهای دیگر نیستند.
با توجه به پیشرفت محصولات خانگی، که باید به اینترنت متصل باشند (مانند اسمارت‌فون‌ها، تلویزیون‌های هوشمند، تبلت‌ها، نوت‌بوک‌ها، پخش‌کننده‌های مالتی‌مدیا و ...)، نیاز به یک روتر بی‌سیم قدرتمند در خانه و کسب‌وکارهای کوچک، بیش از پیش احساس می‌شود. امروزه داشتن یک گوشی موبایل هوشمند، با ده‌ها نرم‌افزاری که فقط در وضعیت آنلاین کاربرد دارند؛بدون اتصال به اینترنت هیچ ارزشی ندارد.
چند سال پیش، وقتی کسی که کامپیوتر جدید می‌خرید، این سئوال برایش پیش می‌آمد: "مودم بخرم کافی است یا باید حتما وای‌فای هم داشته باشد"؟ شک داشتند که وای‌فای به دردشان می‌خورد یا نه و چه استفاده‌هایی دارد. این روزها، مهم نیست کامپیوتر، لپ‌تاپ و یا تبلت داشته ‌باشید، یا دانش‌آموز یا دانشجویی در خانه داشته باشید؛ همه اعضای خانواده به وای‌فای همراه با اینترنت نیاز دارند؛ زیرا فهرستی از اپلیکیشن‌ها، برنامه‌های چت، شبکه‌های اجتماعی، سایت‌ها و گوشی‌های هوشمند و غیرهوشمند، تشنه پهنای‌باند همراه با اینترنت هستند.
حتماً فیلم «تلقین» (Inception) کریستوفر نولان را دیده‌اید. یکی از فرضیه‌های بنیادی این فیلم قبل از ورود به دنیای چند مرحله‌ای خواب‌ها یا همان ضمیرناخودآگاه افراد، انتخاب یک علامت یا اثر برای بازگشت به دنیای واقعی است. منظورم همان فرفره است. آدم‌ها هر چقدر در لایه‌های خواب یا رویا عمیق‌تر می‌شوند، طناب اتصالشان با دنیای واقعی نازک‌تر خواهد شد و در یک لایه که اصطلاحاً «برزخ» (Limbo) نامیده می‌شود، دیگر هیچ ارتباطی با دنیای واقعی ندارند و امکان برگشت نیز وجود ندارد. هر چقدر رویاها عمیق‌تر باشند، پروسه بیدار شدن و به دنیای واقعی برگشتن سخت‌تر می‌شود و نشانه‌ها و فعل و انفعالات کمتری می‌تواند انسان را برگرداند.
همه می‌دانیم؛ شبکه‌های کامپیوتری امروزی، سال‌های حرکت از یک فناوری و معماری به فناوری و معماری دیگر را تجربه می‌کنند و باید در نحوه کار آن‌ها، تغییراتی ایجاد شود. دنیای موبایل و ویدیو، نیازمند پهنای‌باند بیشتر و پاسخ‌گویی سریع‌تر با کمترین تاخیر هستند. این امر شرکت‌های گسترده را وادار به واکنش و به‌کارگیری مجموعه‌ای از فناوری‌های جدید کرده‌ است. هنوز نمی‌دانیم شبکه‌های MPLS چگونه خواهند بود یا اینکه چگونه به سوی Frame Relay و ATM حرکت خواهند کرد؛ ولی چیزی که مشخص است، شبکه‌های WAN دست‌خوش تغییراتی خواهند شد و فناوری‌های جدیدی پا به عرصه می‌گذارند و البته، فناوری‌های قدیمی بازسازی و براساس نیازهای جدید، عرضه می‌شوند. می‌توان پیش‌بینی کرد که در سال 2020، با شبکه‌های WAN متشکل از فناوری‌ها و رویکردهای مجازی‌سازی، SDN و چندین WAN با معماری متفاوت اما سازگار، روبرو خواهیم شد.
چند سال پیش یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های انفورماتیکی ایران، که شاید نزدیک به 150 کارمند داشت، کلاس‌های دوره‌ای زبان و ادبیات فارسی، ویراستاری و نگارش فارسی را برگزار و برای تدریس، از اساتید بزرگ این حوزه دعوت می‌کرد.
شرکت سینولوژی در ماه سپتامبر یک ذخیره‌ساز تحت شبکه NAS به نام DiskStation 415+ معرفی کرد. این محصول نخستین NAS روی پلتفرم Rangeley چهارهسته‌ای اینتل است. البته نباید سینولوژی را نخستین عرضه‌کننده ذخیره‌سازهای تحت شبکه روی پلتفرم Rangeley دانست، بلکه شرکت سی‌گیت نخستین NAS دوهسته‌ای Rangeley را ارائه کرد. DS415+ چهارهسته‌ای با کلاک سریع‌تر بوده و نسبت به محصول سی‌گیت یک سر و گردن بالاتر است. فقط این ویژگی نیست؛ سیستم‌عامل DSM جدید و میزبانی از گواهی‌نامه‌های مجازی‌سازی شرکت‌های سیتریکس و وی‌ام‌ویر بر اهمیت آن می‌افزایند. به همین دلیل، نگاهی به این محصول و ویژگی‌های جدید آن خواهیم انداخت و به بررسی توانایی‌ها و قابلیت‌های ذخیره‌سازهای جدید NAS خواهیم پرداخت.
مدیریت شبکه‌های WAN سازمانی همراه با هزینه‌های سنگین و پیچیدگی‌های زیاد است. فناوری SD-WAN می‌تواند با خودکارسازی پیکربندی روترهای سمت لبه این شبکه‌ها تا حدود زیادی این شرایط را تغییر دهد. این فناوری در سال 2014 مطرح شده است، ولی در سال 2015 یک رویکرد غالب در صنعت شبکه به شمار می‌رود. SD-WAN می‌تواند جایگزینی سریع برای SDN باشد و در کوتاه‌مدت با کم‌ترین هزینه نیازهای آینده سازمان را پاسخ دهد.
بهترين رويكردها برای ساخت نسل بعدی مراكز داده
20 شهريور 1394
كارشناسان هم‌‌عقيده‌اند که شبكه‌هاي نرم‌افزارمحور (Software Defined Network) و مجازي‌سازي شبكه، باعث كارآمدي بيش‌تر و افزايش سرعت شبكه‌هاي فعلي مي‌شوند، اما نظرات زيادي درباره مسيري كه بايد طي شود، مطرح است كه بعضاً با یکدیگرتفاوت‌هاي زیادی دارند. در واقع، تعدد راه‌كارهاي ارائه شده در بازار SDN و SDDC موجب سردرگمي بازار شده است و انتخاب، مشكل به نظر مي‌رسد. در اين مقاله مي‌خواهيم به سراغ دو بازيگر بزرگ اين حوزه، وي‌ام‌وير و سيسكو برويم تا خودشان توضيح دهند که چرا فكر مي‌كنند بهترين راه‌كار را ارائه مي‌دهند. این ‌دو شركت در زمینه SDDC رقابت دارند و هر طور شده است، مي‌خواهند ثابت كنند که بهترين هستند. نخستین بار وي‌ام‌وير مفهوم مراكزداده نرم‌افزارمحور را معرفي كرد و مدعي است تنها صاحب اصلي راهكارهاي SDDC است. از سوي ديگر، سيسكو هميشه براي تغييرات چيزي در چنته دارد و مجموعه‌اي از راه‌كارها، معماري، سخت‌افزار و نرم‌افزار را به صورت يكپارچه ارائه مي‌كند.
سفر به سوی مراکز داده نرم‌افزار محور
18 شهريور 1394
مفهوم مراكزداده نرم‌افزارمحور براي نخستین بار در سال 2012 توسط دكتر استيو هرود، مدير فناوري سابق شركت WMware، مطرح شد. در ابتدا تعريف يك مركزداده براساس نرم‌افزار، به جاي زيرساخت سخت‌افزاري، عجيب و غريب به نظر مي‌رسيد؛ اين‌كه بتوان با برنامه‌نويسي يك سرويس را فعال/غيرفعال يا مصرف منابع محاسباتي را بر اساس نيازهاي كسب‌وكار كاهش/افزايش داد. با بالا گرفتن سر و صداها پيرامون SDDC، به نظر رسيد با يك معماري و تغيير الگو كامل استانداردهاي عملياتي و حركت به سوي خدمات متحول‌شده در زيرساخت و معماري IT روبه‌رو هستيم. در مقاله پيش‌رو، سعي مي‌كنيم ظرفیت بالقوه سناريوي جديد مركزداده را لمس كنيم و درباره پيامدهاي آن براي زيرساخت، ابزارهاي مديريتي، سطوح خودكارسازي و امكانات مراكزداده امروزي صحبت كنيم. شركت‌ها و سازمان‌هايي كه حتي فقط يك واحد كوچك فناوري اطلاعات دارند، بايد به تأثيرات بالقوه، خطرهای احتمالي و مزاياي اين كودك در حال رشد آگاهي يابند و خودشان را آماده كنند.

صفحه‌ها

اشتراک در میثاق محمدی‌زاده