چالش‌های یک روز برفی در روزگار دیجیتال
اکنون که این مطلب را می‌نویسم، برای بارچندم است که برق می رود، برف آمده است و یکی از نتایج آمدن برف، رفتن برق است. این قانون نانوشته آن‌قدر خدشه‌ناپذیر است و این هماهنگی و ارتباط آن‌قدر دقیق است که گاهی انسان را به مرز جنون می‌رساند.

کاری که نباید می‌شد، شد؛ یادم رفت متن را روی حافظه فلش ذخیره کنم و حالا برای بار چندم برق رفت و همه چیز پرید. خوشبختانه لپ‌تاپ به اندازه کافی شارژ دارد و می‌توانم در این بی‌ثباتی برق، به آن پناه ببرم. اصولاً به‌دلیل آشنایی به چالش‌های یک روز برفی بود که دیشب به پیش‌بینی هواشناسی تلفن‌‌همراه اعتماد کردم و هر آنچه با برق کار می‌کرد و قابل شارژ شدن بود را به برق زدم تا صبح چند گزینه عملیاتی داشته باشم.
عادت شارژ کردن همه ابزارهای الکترونیکی در روزهای بحرانی، از حدود یک دهه پیش در من نهادینه شده است. در آن سال‌ها، برفی سهمگین بارید و خسارات زیادی زد که از نتایج مهم آن، قطع برق به مدت چندین روز بود و قطع شدن برق یعنی غیرقابل استفاده شدن ابزارهایی نظیر هندی‌کم و کامپیوتر و عدم دسترسی به اینترنت. یعنی دقیقاً همان چیزهایی که افرادی مثل من در زمان بروز بحران لازم دارند! بگذریم . حالا به‌جز مودم که با این نوسانات برقی، به‌طور مکرر قطع و وصل می‌شود، باقی موارد تقریباً تحت کنترل است . پشت لپ‌تاپ نشسته‌ام و سعی می‌کنم تمام متنی که پیش از رفتن برق در حال نوشتنش بودم را به یاد بیاورم.
به این فکر می‌کنم که روزهای برفی این دوران مثل خیلی چیزهای دیگر، نسبت به سال‌های گذشته، تفاوت‌های اساسی کرده است. آن روزها اگر برف می‌بارید و مردم مجبور بودند در خانه بمانند، احتمالاً رادیو گوش می‌دادند یا تلویزیون می‌دیدند و اگر برق می‌رفت که معمولاً هم می‌رفت، یک چای می‌ریختند و کتابی یا مجله‌ای پیدا می‌کردند و جلوی بخاری و ترجیحاً رو به پنجره می‌نشستند و از زندگی نهایت لذت را می‌بردند. اما حالا؟ این روزها، هم‌چنان قطعی برق در روزهای برفی پابرجاست؛ اما در مورد لذت بردن از زندگی، اندکی شک دارم. 
در چنین روزهایی، افرادی مثل من که در تحویل کارهایشان دقیقه نودی (بلکه هم بیش‌تر) محسوب می‌شوند، خود را به آب و آتش می‌زنند تا کامپیوتری بیابند و کارشان را تمام کنند. آن‌هایی هم که روزهای برفی را مترادف با لذت بردن از زمستان می‌دانند، گوشی به‌دست از زمین و زمان عکس می‌گیرند و با هشتگ زمستان و دو خط متن ادبی روی شبکه‌های اجتماعی مخابره می‌کنند (پیش خودمان بماند من هم دقیقا همین کار را کردم!). این افراد هم اگر از قبل پیش‌بینی بی‌برقی‌های یک روز برفی را نکرده باشند، باید برای مدتی با زندگی دیجیتال خداحافظی کنند. 
بیایید روراست باشیم؛ این یک چالش بزرگ برای همه ماست. سبک زندگی دیجیتال به بخش مهمی از زندگی ما تبدیل شده است و کافی است برق نوسان کند تا بخش مهمی از برنامه‌های ما به هم بریزد و از یک روز زیبای برفی آن‌طور که شایسته است، لذت نبریم 

برچسب: 

افزودن دیدگاه جدید